Dobór mocy grzewczej kominka

Kominek może stanowić wydajne i ekonomiczne źródło ciepła w domu. Budowa systemu rozprowadzania ciepła z kominka w postaci systemu dystrybucji powietrza (DGP) lub włączenie kominka z wymiennikiem wodnym do wodnej instalacji co. pozwala na równomierne ogrzewanie wielu pomieszczeń. Czasami jednak wystarczy wolno stojący piec kominkowy, który w zasadzie ogrzeje pomieszczenie, w którym go ustawimy, dostarczy dość wrażeń estetycznych i ciepła.
Należy pamiętać, że w myśl obowiązującego prawa, kominek nie może być jedynym źródłem ciepła, a jedynie może służyć jako uzupełnienie istniejącej instalacji grzewczej. Powodem tego typu regulacji nie jest zbyt mała wydajność kominka, ale konieczność zapewnienia ogrzewania budynku w przypadku długotrwałej nieobecności mieszkańców. Dlatego też instalacja kominka nie zwalnia od konieczności posiadania w budynku niezależnej instalacji grzewczej co. Dokonując wyboru kominka, jak też doboru jego mocy grzewczej, należy ten fakt uwzględnić.
Kominek może być idealnym rozwiązaniem grzewczym w okresach przejściowych (wiosna, jesień), skrócić pracę i obniżyć koszty głównego systemu ogrzewania. Może też pełnić rolę ogrzewania awaryjnego.

Dobór mocy grzewczej kominka
Obliczymy najpierw zapotrzebowanie pomieszczeń na ciepło:
powierzchnia użytkowa domu A= 140[m2];
wysokość pomieszczeń h = 2,6[m];
kubatura pomieszczeń V=A * h = 364[m3].
Zakładamy temperatury, dla których wykonamy obliczenia:
- zakładana maksymalna temperatura wewnątrz pomieszczeń tw = 20 [°C];
- zakładana minimalna temperatura na zewnątrz pomieszczeń tz=-20[°C].
Przyjmujemy współczynnik przenikania ciepła naszego domu z projektu lub w sposób uproszczony:

- współczynnik przenikania ciepła dla domu dobrze izolowanego G = 0,75 [W/m3°C].
Zapotrzebowanie ciepła obliczamy ze wzoru QS = 364 * 0,75 * [0-(-20)] = 10920 [W]. Z wyliczeń wynika, że do ogrzewania można zastosować wkład kominkowy o mocy nominalnej ~ 11 KW.
Uwaga: Orientacyjnie można przyjąć, że 1 [kW] mocy nominalnej kominka ogrzewa średnio 10[m2] powierzchni domu (o standardowej wysokości pomieszczeń).
Moc nominalna jest to moc kominka uśredniona w czasie, a nie moc maksymalna, jaka najczęściej jest podawana przez producenta. Moc maksymalna jest osiągana przez krótki okres czasu. Trzeba wziąć pod uwagę również sprawność kominka, która wynosi około 70%, czyli 70% energii powstającej podczas spalania drewna odzyskuje się w postaci ciepła.
Do obliczeń mocy kominka przyjęto temperaturę pomieszczeń ogrzewanych tw=20[°C] i minimalną temperaturę na zewnątrz tz =-20 [°C], Różnica temperatur wynosi 40 [°C]. Biorąc pod uwagę to, że sezon grzewczy trwa 6 miesięcy, a minimalne temperatury powietrza na zewnątrz występują tylko przez krótki okres czasu, można przyjąć do obliczeń średnią temperaturę zewnętrzną w całym okresie grzewczym tzś = -5 [°C]. Dla takiego przypadku, który zakłada, że kominek nie będzie używany jako jedyne źródło ciepła w razie skrajnie niskich temperatur zewnętrznych, dobór mocy kominka obrazuje poniższy przykład:
- powierzchnia użytkowa domu A = 140[m2];
- wysokość pomieszczeń h = 2,6[m];
- kubatura pomieszczeń V = A*h = 364 [m3];
- temperatura wewnątrz pomieszczeń tw = 20[° C];
- temperatura na zewnątrz pomieszczeń tzś = -5[°C];
- współczynnik przenikania ciepła G = 0,75[W/m3°C].
Zapotrzebowanie ciepła QS = 364 x 0,75 x [20 -(-5)] = 6825 [W]. Jest to realna moc grzewcza, z jaką będzie pracował wkład kominkowy.